Funkcja IM
IM(A) zwraca część urojoną b liczby zespolonej a + bi.
Argument A może być liczbą rzeczywistą, liczbą zespoloną lub macierzą. Jeśli jest macierzą, funkcja zwraca macierz o tych samych wymiarach, w której funkcja IM została zastosowana do wszystkich elementów.
Przykład
IM(5+3i) zwraca 3
IM(5) zwraca 0.