Przejdź do głównej treści
MedCalc

Regresja ważona – przykład obliczeniowy

Problem heteroscedastyczności

W analizie regresji heteroscedastyczność oznacza sytuację, w której wariancja zmiennej zależnej (Y) zmienia się w zależności od poziomu zmiennej niezależnej (X). Heteroscedastyczność może utrudniać analizę, ponieważ analiza regresji opiera się na założeniu jednakowej wariancji na wszystkich poziomach zmiennej niezależnej.

Wykres rozproszony przedstawiający homoscedastyczność Wykres rozproszony przedstawiający heteroscedastyczność.
Homoscedastyczność Heteroscedastyczność

Do korekty heteroscedastyczności można zastosować regresję ważoną. W procedurze regresji ważonej większą wagę nadaje się obserwacjom o mniejszej wariancji, ponieważ dostarczają one bardziej wiarygodnych informacji o funkcji regresji niż obserwacje o dużej wariancji.

Neter i wsp. (1996) proponują następujący sposób szacowania współczynników regresji w obecności heteroscedastyczności:

  1. Dopasuj model regresji metodą nieważonych najmniejszych kwadratów i przeanalizuj reszty.
  2. Oszacuj funkcję wariancji lub funkcję odchylenia standardowego przez regresję kwadratów reszt albo bezwzględnych wartości reszt względem odpowiednich predyktorów.
  3. Wyznacz wagi wi na podstawie wartości dopasowanych z oszacowanej funkcji wariancji lub odchylenia standardowego.
  4. Oszacuj współczynniki regresji z użyciem tych wag.

Jak zrobić to automatycznie

MedCalc wykona te kroki automatycznie, gdy w oknach dialogowych regresji wybierzesz jako „Wagi” zmienną pomocniczą "*** AutoWeight 1/SD^2 ***".

Jak wykonać poszczególne kroki w programie MedCalc

Jeśli chcesz mieć większą kontrolę nad tym procesem, na przykład dlatego, że potrzebujesz zmodyfikować jeden lub więcej kroków, możesz wykonać każdy z tych kroków za pomocą regresji ważonej i innych narzędzi dostępnych w programie MedCalc.

Proces ten opisano szczegółowo poniżej.

Dane do tego przykładu są dostępne w folderze plików przykładowych MedCalc, w pliku „Weighted regression (Neter).mc1”. Plik ten zawiera dane dotyczące wieku (Age) i rozkurczowego ciśnienia tętniczego (DBP) zebrane u 54 osób.

Dane przykładowe do regresji ważonej

Źródło

Krok 1. Dopasuj model regresji metodą nieważonych najmniejszych kwadratów i przeanalizuj reszty

Klikamy Regresja w menu Statystyki i wypełniamy okno dialogowe następująco.

Okno dialogowe regresji (przykład regresji ważonej)

Zmienna Y, czyli zmienna zależna, to DBP (rozkurczowe ciśnienie tętnicze), a Zmienna X, czyli zmienna niezależna, to Age.

Nie wybieramy zmiennej w polu Wagi, ponieważ w tym pierwszym kroku wykonujemy zwykłą, nieważoną regresję metodą najmniejszych kwadratów.

Otrzymujemy następujące wyniki:

Wyniki regresji (przykład regresji ważonej)

W oknie wyników klikamy hiperłącze „Zapisz reszty”, aby zapisać reszty w nowej kolumnie arkusza kalkulacyjnego.

Reszty to różnice między obserwowanymi wartościami zmiennej zależnej DBP a wartościami obliczonymi z równania regresji.

Zapisz reszty (przykład regresji ważonej)

W kolejnym oknie dialogowym klikamy OK.

Zapisz reszty (przykład regresji ważonej)

Spowoduje to utworzenie w arkuszu kalkulacyjnym nowej kolumny zawierającej reszty (zmienna „REGR_Resid1”):

Zapisz reszty (przykład regresji ważonej)

Krok 2. Oszacuj funkcję wariancji lub funkcję odchylenia standardowego

W tym kroku budujemy model regresji odchylenia standardowego względem zmiennej Age. Robimy to przez regresję bezwzględnych wartości reszt względem Age, ponieważ bezwzględne wartości reszt są estymatorem odchylenia standardowego DBP przy różnych wartościach Age.

Klikamy Regresja w menu Statystyki i wypełniamy okno dialogowe następująco:

Okno dialogowe regresji (przykład regresji ważonej)

Jako Zmienną Y najpierw wybieramy nową zmienną "REGR_Resid1", a następnie edytujemy wybór i zmieniamy zmienną na "abs(REGR_Resid1)".

Otrzymujemy następujące wyniki:

Wyniki regresji (przykład regresji ważonej)

Krok 3. Wyznacz wagi na podstawie wartości dopasowanych z oszacowanej funkcji wariancji lub odchylenia standardowego

W ostatnim oknie wyników klikamy hiperłącze „Zapisz wartości prognozowane”, aby zapisać wartości prognozowane w nowej kolumnie arkusza kalkulacyjnego.

Zapisz wartości prognozowane

W kolejnym oknie dialogowym klikamy OK.

Zapisz wartości prognozowane

Spowoduje to utworzenie w arkuszu kalkulacyjnym nowej kolumny zawierającej prognozowane (czyli oszacowane) wartości odchylenia standardowego (zmienna „REGR_Pred1”):

Wartości prognozowane zapisane w arkuszu kalkulacyjnym

Krok 4. Oszacuj współczynniki regresji z użyciem tych wag

Na koniec możemy zbudować nasz model regresji ważonej.

Jako wag używamy odwrotności kwadratów prognozowanych wartości odchylenia standardowego (wariancja jest kwadratem odchylenia standardowego): obserwacjom o dużym odchyleniu standardowym nadaje się mniejszą wagę niż obserwacjom o mniejszym odchyleniu standardowym.

Regresja ważona - oszacowane odchylenie standardowe

$$ weight = \frac{1}{SD^2} $$

Klikamy Regresja w menu Statystyki i wypełniamy okno dialogowe następująco.

Okno dialogowe regresji (przykład regresji ważonej)

W polu Wagi najpierw wybieramy nową zmienną "REGR_Pred1", a następnie edytujemy wybór i zmieniamy zmienną na "1/REGR_Pred1^2" (moglibyśmy też użyć "1/(REGR_Pred1*REGR_Pred1)" lub "1/Power(REGR_Pred1,2)").

Otrzymujemy następujące wyniki:

Wyniki regresji (przykład regresji ważonej)

Końcowe (ważone) równanie regresji ma postać

DBP = 55,5658 + 0,5963 Age

i nie różni się znacznie od pierwotnego (nieważonego) równania regresji

DBP = 56,1569 + 0,5800 Age

Błędy standardowe współczynników regresji są jednak mniejsze, co daje węższe przedziały ufności.

Piśmiennictwo

  • Neter J, Kutner MH, Nachtsheim CJ, Wasserman W (1996) Applied linear statistical models. 4th ed. Boston: McGraw-Hill.

Zobacz także